Wildcard کاراکتری است که در جستجوها، جانشین یک یا چند کاراکتر دیگر می‌شود. علامت * یکی از معمولترین این کاراکترهاست که می‌تواند جانشین هیچ یا تعدادی کاراکتر شود. مثلاً اگر عبارت «ف*یت» را جستجو کنید، عبارتهای «فعالیت»، «فوریت» و «ظرفیت» را پیدا می‌کند. کلیه کاراکترهای Wildcard مورد استفاده در نرم افزار ورد را در ادامه توضیح خواهیم داد، اما ابتدا نحوه استفاده از این قابلیت:

1- در ورد 2003 و 2007 با فشار دادن کلیدهای Ctrl+F کادر Find and Replace باز خواهد شد. در ورد 2010 به بالا با فشار دادن کلیدهای Ctrl+H این کادر با برگه فعال Replace باز می‌شود که می‌توانید برگه Find را فعال کنید.

2- اگر گزینه Use Wildcard را مشاهده نمی‌کنید، در پایین کادر بر روی گزینه More کلیک کنید.

3- چک باکس Use Wildcard را تیک بزنید.

4- یک کاراکتر wildcard در قسمت Find What تایپ کنید. همچنین می‌توانید بر روی دکمه Special کلیک کنید و یکی از وایلدکارت‌ها را از لیست انتخاب نمایید.

نکته 1 : اگر بخواهید کاراکتری را که به عنوان وایلدکارت شناخته شده است جستجو کنید مثلاً منظورتان خود علامت ستاره باشد، قبل از آن یک بک‌اسلش ( \ ) تایپ کنید.

نکته 2 : کاراکترهای وایلدکارت را حتماً به صورت انگلیسی تایپ کنید مثلاً علامت سوال را ؟ تایپ نکنید بلکه ? تایپ کنید.

 

کاراکترهای وایلدکارت:

علامت ?

جانشین فقط یک کاراکتر می‌شود. مثلاً «ب?ت» عبارتهای «بست» و «بیت» را پیدا می‌کند.

علامت *

جانشین رشته‌ای از کاراکترها می‌شود مثلاً «ب*ت» عبارتهای «بیست»، «ابتدا» و «ابیات» را پیدا می‌کند.

علامت <

عبارت بعد از این علامت را که می‌تواند درون پرانتز قرار گیرد، به عنوان اول کلمه قلمداد می‌کند. مثلاً عبارت (فعال)< عبارتهای «فعالیت»، «فعالتر» و ... را پیدا می‌کند، ولی کلمه «افعال» را پیدا نمی‌کند. به نکته 2 توجه کنید.

علامت >

مانند علامت قبلی است و انتهای کلمه را درنظر می‌گیرد. مثلاً عبارت (عال)> عبارتهای «افعال»، «انفعال»، «اشتعال» و ... را پیدا می‌کند ولی عبارت «فعالیت» یا «عالی» را پیدا نمی‌کند.

علامت [ ]

یکی از کاراکترهای داخل براکت را در نظر می‌گیرد. به عنوان مثال عبارت بر]نی[ده عبارتهای «برنده» و «بریده» را پیدا می‌کند.

علامت [-]

هر کاراکتری را در این بازه در نظر می‌گیرد. مثلاً ز]ا-چ[ر عبارتهای «زار»،‌ «زبر» و «زجر» را پیدا می‌کند ولی «زیر» را پیدا نمی‌کند.

علامت [!-]

نقیض علامت بالاست. یعنی کاراکترهای داخل بازه را در نظر نمی‌گیرد. مثلاً عبارت ز!]پ-چ[ر عبارت «زجر» را پیدا نمی‌کند ولی عبارتهای «زار»، «زبر» و «زیر» را پیدا می‌کند.

علامت {n}

تکرار کاراکتر قبلی را تعیین می‌کند. مثلاً تغی{2}ر عبارت «تغییر» را پیدا می‌کند و عبارت «تغیر» را پیدا نمی‌کند.

علامت {n,}

حداقل تکرار کاراکتر قبلی را تعیین می‌کند. مثلاً تغی{1,}ر هر دو عبارت تغیر و تغییر را پیدا می‌کند.

علامت {n,m}

تکرار nبار تا m بار کاراکتر قبلی را مشخص می‌کند. مثلاً 10{1,3} عبارتهای 10، 100 و 1000 را پیدا می‌کند.

علامت @

تکرار یک یا بیشتر کارکتر یا عبارت قبلی را در نظر می‌گیرد. مثلاً go@gle عبارتهای google ، gooogle و gooooooogle را پیدا می‌کند.

نکته 3 : می‌توانید از پرانتز برای گروه‌بندی کاراکترها و اولویت‌بندی جستجویتان استفاده کنید. مثلاً عبارت <(pre)*(ed)> می‌تواند برای پیدا کردن "presorted" و "prevented" استفاده شود.

نکته 4: می‌توانید از وایلدکارت \n برای جستجوی یک عبارت و سپس جایگزینی آن با عبارت تغییرجایافته استفاده کنید. مثلاً (فرزانه) (احمد) را در Find What تایپ کنید و سپس \2 \1 را در Replace With تایپ کنید. نرم‌افزار عبارت «فرزانه احمد» را پیدا خواهد کرد و آن را با «احمد فرزانه» جابجا خواهد کرد.